Bijpraten met Jozias & Martha

De titel dekt de lading. Voor elke nieuwsbrief praten Jozias en Martha ons bij over het reilen en zeilen van het gezin in Brazilië. De focus ligt hierbij op de missionaire werkzaamheden, maar er is ook aandacht voor ontwikkelingen in hun privé leven. De missie stopt namelijk niet om vijf uur, maar omvat het hele leven. Daarnaast is het gewoon leuk om de ontwikkelingen van dit gezin in het verre Brazilië te volgen.

Ervaring met de missie

Leuk om weer even bij te praten. Vertel eens wat jullie ervaring is met de missie tot dusver.

Het project Casa do Oleiro is een afgebakend stukje missionair werk. Iets wat wij met veel plezier doen! Het assisteren van de jongste groepen vindt Jozias fantastisch. Aanwezig zijn, dollen met de kinderen, leuke activiteiten uit de mouw schudden en daar waar nodig de kinderen helpen met hun opdrachten. Niet te veel voorbereiding gevraagd. Wel als het aankomt op het behandelen van een Bijbels onderwerp, dit seizoen ‘de zaligsprekingen’. Voor Jozias zelf is het leerzaam om steeds opnieuw in hetzelfde onderwerp te duiken en nieuwe invalshoeken of dingen te ontdekken. Op zijn manier vertaalt hij de boodschap op een eenvoudige manier naar de kinderen. Veelal met tekeningen op het schoolbord.

Dat Bijbels onderwijs is wel een speerpunt van het project. Het gaat tenslotte om geestelijk voedsel. Onmisbaar. Maar ook de lessen, activiteiten en de maaltijden zijn onderdeel van missionair bezig zijn. Alle tijd die wij samen met de kinderen doorbrengen, zorgt er ook voor dat er een band wordt opgebouwd. Het is belangrijk dat de kinderen een plek hebben waar ze zich veilig voelen, ze kunnen delen wat hen bezig houdt en hulp kunnen krijgen als het nodig is.

De middagen met de oudste leeftijdsgroep vragen wel meer voorbereidingstijd van Jozias. Zo zijn er de Engelse lessen. Maar ook het invullen van de rest van de middag vraagt meer aandacht. Met de jongste twee groepen krijg je al snel iedereen mee met een spel, maar de oudere jongeren zijn ‘kieskeuriger’. Als ze iets niet leuk vinden of willen, doen ze het ook niet.

Martha is inmiddels na haar zwangerschapsverlof ook weer aanwezig op het project. Haar werkzaamheden zijn veelal organisatorisch. Dit is anders dan wat ze had verwacht toen ze besloot om naar Brazilië te komen, maar noodzakelijk om het project te laten functioneren. Als zij de kinderen de activiteiten ziet doen, ze samen ziet spelen en leren – niet alleen taal en rekenen, maar ook over onze hemelse Vader en Zijn liefde – dat maakt voor Martha haar werkzaamheden zeer de moeite waard.

Naast Casa do Oleiro wordt Jozias steeds meer betrokken bij het jeugdwerk van de kerk. De kerk kent een actieve, hechte groep tieners die wekelijks samenkomt. Op de avonden wordt ruim de tijd genomen om te bidden en samen na te denken over een geloofsonderwerp. Jozias ziet dit ook als een afgebakend stukje van onze missie hier.

Minder afgebakend is wat er daarnaast nog allemaal gebeurt in ons privé leven. Op straat, op school, in de kerk, maar ook thuis. Het zal voor ouders niet onbekend in de oren klinken, dat dit met tijden ook een behoorlijke uitdaging kan zijn. Maar missionair zijn, betekent bijvoorbeeld ook je kinderen Bijbels te onderwijzen en hierin het juiste voorbeeld te geven. Om pak ‘m beet avonds negen uur met een huilende baby en twee jonge kinderen die niet willen slapen én vooral niet willen luisteren, is het na een lange dag nog geen vanzelfsprekendheid dat juiste voorbeeld geven. Maar goed dat zou in Nederland niet anders zijn geweest 😉

Wat wel anders is dan in Nederland, is het straatbeeld hier. En dan met name de mensen die je hier tegenkomt. Voortdurend worden onze ogen getrokken naar het leed van mensen, het meest zichtbaar in daklozen, bedelaars en mensen die wat proberen (bij) te verdienen aan het langslopen van de vuilnis op zoek naar iets ‘kostbaars’ zoals lege flessen en blikjes. Het is niet eenvoudig om de Heilige Geest op dit soort momenten niet tot je te horen spreken en in actie te komen.

Ontwikkelingen privé leven

Dank zover. Willen jullie ons nog even bijpraten over de ontwikkelingen in jullie privé leven?

Jazeker! Als mensen vragen hoe het gaat zeggen we ‘goed’. En dat is ook gewoon zo, ondanks de veelal lange dagen, waarbij als het even kan we toch proberen gelijk met de kinderen te gaan slapen. Dat lukt meestal niet, maar als het een keer wel lukt, dan is dat heel lekker. Zeker als het achteraf een gebroken nacht is geworden 😉

Maar ja, het gaat dus goed, al kennen we ook wel onze uitdagingen. De grootste uitdaging van allemaal is momenteel ons huis. We verbleven vanaf het begin in een familiehuis wat al twee jaar te koop stond. Op een gegeven moment moesten wij hieruit, omdat één van de eigenaren het appartement wilde opknappen, om zo de verkoop te stimuleren. Aangezien het ons niet gelukt was om een eigen huis te vinden, stonden we voor een dilemma. Uiteindelijk besloten we om (met eigen geld) het appartement zélf te kopen. Dat gaf ons rust, omdat we niet op korte termijn iets anders moesten vinden. Aan de andere kant leek het financieel nog niet zo een gekke investering. Het appartement had dan wel een likje verf nodig en er moesten wat kleine dingetjes gerepareerd worden, maar we konden er dan meer voor vragen dan wij nu moesten betalen. Dat zou onze wens voor een eigen huis in de buurt van het project dichterbij brengen.

Alleen, helaas, was de rust van korte duur. Ons verblijf werd er na de aanschaf niet fijner op. We zullen de details besparen, maar ongedierte en schimmel zorgen voor een hoop ergernis. Uiteindelijk zagen we ons genoodzaakt om voor nu het appartement te verlaten. We kunnen voorlopig in de kerk verblijven. Daar zijn we erg blij mee! Het appartement gaan we grondig verbouwen, waarbij het vooral belangrijk is dat de hele vloer eruit gaat. Daarmee hopen we een groot deel van de huidige problemen op te lossen. Maar omdat een groot deel van onze persoonlijke spullen ook aangetast is, moeten we nog gaan bedenken hoe we dat gaan oplossen. Kleding kan heet gewassen worden, maar bijvoorbeeld boeken en houten meubelen zijn een grotere uitdaging om te reinigen. We willen dit in de toekomst absoluut niet nog een keer meemaken.

Naast het huis hebben we de afgelopen nog een grote aankoop gedaan. We hebben namelijk (met eigen geld) een auto gekocht. Een Chevrolet Zafira, eigenlijk niets anders dan een Opel Zafira 😉 Een eigen auto bevalt prima, met name ook het formaat. Met drie kinderzitjes en regelmatig iemand die met ons meerijdt is dat ook wel nodig. Jozias is zuinig op onze nieuwe aankoop, alleen het verkeer hier werkt daar niet echt aan mee. De meeste verkeersdeelnemers nemen het niet zo nauw met de verkeersregels en dat zorgt stiekem toch ook wel voor wat stress als je graag je auto heel wilt houden. Maar helaas, de eerste schade is al een feit. Gelukkig wordt de schade door de andere partij vergoed.

Op een positieve noot, Blessing is een schatje! We genieten er enorm van. Hij is nu drie maanden. Hij kijkt al flink rond zich heen en begint al wat te brabbelen. Bij oogcontact begint hij steevast te lachen. Geweldig lief om te zien! Het heeft ons goed gedaan om vanuit Nederland nog een aanzienlijke hoeveelheid felicitaties, kaartjes en cadeautjes te krijgen.

Faith en Honor genieten van hun middagen dat zij op school zijn. Het is leuk om te zien hoe ze met de andere kinderen en juffen omgaan. Knuffels geven en uitgebreid gedag zeggen. Ook gaan ze veel sneller dan hun papa vooruit met de Portugese taal. Die moet nog aan de bak! 😊

 

2 reacties op “Bijpraten met Jozias en Martha”

  1. Leuk om weer van een paar dingen op de hoogte te zijn , Blessing groeit goed en Faith en Honor worden al leuke kleuters ,
    Sterkte met alles .

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *